het huis van sharah

dinsdag, 19u-20u

presentatie: Sharah Ann Pleumeekers

Een praatprogramma over passie, het leven, de lach en ons brein. Telkens wordt er een thema uitgediept in het huis van sharah.

Dit programma heeft ook onderrubrieken:

  1. de toestand is hopeloos, maar niet zó ernstig: columns, cursiefjes of essays van bekende en onbekende schrijvers.  
  2. sharah’s Poppenhuis: recente literatuur van bekende en onbekende schrijvers worden met jou gedeeld!
  3. de sharahliederen: nummers en songteksten worden besproken. We kijken naar genre, thema, tijd, cultuur en artiest.
  4. sharah ontvangt!: gastinterviews met vakspecialisten, professoren, kunstenaars, denkers of meesters in het relativeren van alles!
  5. de absurde noot: de zottere thema’s komen aan bod. We neuzen tussen de schijnbaar kleinste onbelangrijkheden!

het huis van sharah – over passie, het leven, de lach en ons brein.

Uitzending van dinsdag 4 december 2018 - sharah's poppenhuis

Met Poëzie van Tijl Nuyts:

 

Betekenis

 

Je koketteert met dogma’s

die je eigenlijk niet begrijpt

maar durft het gerafelde gebedsmatje

dat je zus voor je meebracht uit Istanbul

niet als vloerkleedje naast je bed te gebruiken

(je maakt jezelf wijs dat het te stoffig is.)

 

De gruwel van dévoilez-vous

parce-que vous êtes belles. In de trein,

op de fiets, te voet tijdens de tocht naar huis,

kauw je op onaffe gedachten en wacht tot de inspiratie

als een dood kind van het balkon valt.

 

Je doet alsof je denkt

dat elke vrouw met een hoofddoek

gehersenspoeld werd door een zinderende stem in de diepte

maar weet tot op de dag van vandaag niet

welke kleur haar ogen hadden.

 

In de zomer verlang je

naar een koel zwart vierkant 

boven de stad en maakt tot versiersel 

wat voor iemand anders van betekenis was.

 

Musti

 

Musti zit aan tafel, kijkt troebel voor zich uit:

bang en een beetje dronken.

De geruchten: ze maken gewag van iets groters,

iets dat voorbij de x van zijn mond reikt.

 

Brusselse kattinnen willen in zijn nachtogen verdwijnen.

De open muil van de televisie. Wereldbrand.

Het geweeklaag van religieuze deurbellen.

 

Musti kan het niet aan,

zoekt raad in de rak?, in gebeden op Amazon.

 

Musti sluipt als een dief zijn eigen keuken in,

valt in slaap in de koelkast, waar de yoghurt woont.

 

’s Anderendaags slijpt Musti zijn klauwen

in het wassalon in de Lambermontlaan.

 

Taqwa – Vroomheid: Gare de l’Ouest 

 

Achter in de metro doet iemand alsof hij of zij telefoneert.

Dat doet hij of zij vermoedelijk om minder eenzaam

te lijken, of om zich beschermd te weten

tegen een potentieel bedreigende medepassagier.

 

Ook ik klamp me vast aan een onzichtbare verbinding.

 

Ik droom over slachtoffers in goudgele folie.

In de hallen worden ondertussen veldbedden opgeruimd.

Onthullen en versluieren, en dat tegelijkertijd.

 

Er is ons gezegd uit te kijken voor een man met een hoedje,

maar als we onze ogen openen, zien we enkel zon en spijkers.

 

In stilte denken we aan een vrouw die in prachtig Perzisch vertelde

hoe ze recent het plezier van diagonaal slapen ontdekte.